به گزارش سراج24. دعوت دوباره خودروسازان خارجی به ایران نشان میدهد که قطع همکاری شرکتهای خودروساز خارجی با ایران نهتنها باعث تجدید نظر طرف ایرانی در همکاری با این شرکتها نشد، بلکه تأکید بسیاری از کارشناسان و مدیران صنعت خودروسازی مبنی بر لزوم شکایت از طرفهای خارجی در مجامع بینالمللی نیز بینتیجه ماند و حال با وجود بدقولی خارجیها و عدم پایبندی آنها به وعدههایشان، دوباره قرار است درهای بازار بزرگ خودروی ایران به روی آنها باز شود و در واقع از این طریق به بدقولی خودروسازان خارجی، پاداش هم داده شود!
در چنین وضعیتی هر فرد ایرانی با سوالی اساسی مواجه میشود که علت این امر در چه چیزی نهفته است؟ حضور رئیس انجمن جهانی خودروسازان و نماینده شرکتهای خارجی بویژه رنو و پژو در کشورمان دلیلی بر اهمیت بازار خودروی ایران و سود کلان آن برای طرفهای خارجی است. در این باره باید به زیان قابل توجه شرکتهای رنو و پژوی فرانسه از محل قطع همکاری با ایران اشاره کرد که این مساله در اخراج بخشی از نیروی کار این دو شرکت بزرگ خودروسازی نیز نمود داشت.
پژو و رنو از جمله شرکتهای خودروساز فرانسوی بودند که با وجود مکاتبات فراوان حاضر نشدند در چند سال اخیر دست از تحریم ایران بردارند و همین مساله موجب کاهش تولید و التهاب در بازار خودروی ایران شد التهابی که دود آن بیش از هر کس دیگری به چشم مردم ایران رفت. حتی پژو کارگران خود را اخراج کرد و با بحران مالی مواجه شد اما به جای همکاری با بزرگترین بازار خود یعنی ایران به شرکتهای آمریکایی روی آورد و از آنها کمک گرفت که نشان دهندهی اوج کینهورزی این شرکتها با ایرانیان است.
اکنون بعد از مذاکرات اولیهی ژنو، این شرکتهای خودروسازی اعلام کردهاند که میخواهند بازگردند و مسؤولان ما هم با ذوق و شوق از بازگشت آنها خبر میدهند و حتی برای قرارداد جدید با آنها لحظهشماری میکنند. خودروسازان خارجی این روزها در حالی با استقبال قابل توجه خودروسازان ایرانی روبهرو هستند که بدقولی آنها و پشت پا زدن به توافقات قبلی بر کسی پوشیده نیست و در واقع صدور مجوز حضور دوباره در ایران، پاداشی است که به بدرفتاری آنها داده میشود. جالبتر آنکه فرانسویها در مذاکرات ژنو نیز نقشی بسیار منفی و ضدایرانی ایفا کردند اما با این وجود خودروسازان ما علاقهی خود به بازگرداندن فرانسویها به بازار کشور را حفظ کردهاند!
تلاش برخی افراد برای حضور دوباره خودروسازان خارجی در بازار خودروی ایران در حالی صورت میگیرد که تجربه نشان داده در قراردادهای قبلی خودروسازان ایرانی با طرفهای خارجیشان، بیشترین سود نصیب شرکتهای خارجی شده و تنها عایدی چنین قراردادهایی برای خودروسازان ما، وابستگی روزافزون به طرفهای خارجی بوده است و سبب شکنندگی و ضعف در صنعت خودروسازی کشور شدهاست. لغو تحریم صنعت خودروسازی به عنوان یکی از نخستین گامها در جهت رفع تحریمها در توافقنامه ژنو آمده است.
در عین حال طبق گفته اعضای گروه 1 5 قرار است در مرحله اول، بخش کوچکی از تحریمها علیه ایران رفع شود و به این ترتیب رفع تحریم صنعت خودروسازی که مستقیماً با دستور رئیسجمهور آمریکا وضع شده بود، به عنوان یک بخش کوچک در تحریمهای ایران محسوب شده است. چنین حرکتی از سوی کشورهای تحریمکننده ایران و همچنین تلاش برخی برای بازگرداندن خودروسازان خارجی بویژه پژو و رنو به بازار ایران قابل تأمل است. این شرکتهای خارجی همانهایی هستند که در ابتدای حضور خود در ایران بیشترین تلاش را برای وابسته کردن صنعت خودروسازی و قطعهسازان ایران به خود داشتند و پس از آن، با اولین اشاره تحریمکنندگان، به دعوت آنها پاسخ گفتند و بلافاصله همکاری خود را با تولیدکنندگان ایرانی قطع کردند. این در شرایطی بود که نمایندگان شرکتهای خارجی به الزامات قرارداد خود با طرف ایرانی عمل نکرده و در حالی که در این قراردادها بر افزایش داخلیسازی محصولات مشترک تأکید شده بود، وابستگی خودروسازان ایرانی به طرف خارجی به قدری زیاد شد که پس از کنار کشیدن آنها از همکاری با ایران، تولید خودروهای مشترک نیز متوقف شد و خودروسازان ایرانی نتوانستند با استفاده از قطعات و توان داخلی به تولید این خودروها ادامه دهند.
چه کسانی پشت پردهی حمایت از ورود شرکتهای بدقول خارجی به بازار ایران هستند؟ آیا در صنعت خودروسازی کشور شبکهای مافیایی وجود دارد؟ چه منفعتی از ورود این شرکتها به بازار ایران عاید آنها خواهد شد؟ پورسانتهای میلیاردی؟ سفرهای ارزان خارجی؟ یا ...
